De basisactiviteit van VRO is dorpsbouw. Dorpelingen die in hutten wonen, bevinden zich in een kwetsbare positie. Ten eerste zijn er de cyclonen, waar hun woningen slecht tegen bestand zijn. Bovendien gelden woningen in organisch materiaal niet als permanente bewoning, en er moet sprake zijn van permanente bewoning om landrechten te verwerven. Het neerzetten van huizen is voor VRO het middel om het eigenlijke doel te bereiken: emancipatie van de plattelandsbevolking.

In de afgelegen gebieden waar VRO actief is, zijn vaak geen of onvoldoende scholen en gezondheidscentra. Dan zorgt VRO daarvoor, maar wel met de bedoeling dat leerlingen zo mogelijk doorstromen naar de overheidsscholen. Zodra de overheid het overneemt, trekt VRO zich terug, om zich in nog verder afgelegen gebieden in te zetten.

In april 2010 werd in India een wet gestemd dat onderwijs gratis moet zijn voor alle kinderen tussen de zes en de veertien. Dat is goed nieuws, maar India is groot, en het zal nog wel even duren eer die wet in de praktijk omgezet kan worden. Bovendien vallen kleuterscholen en volwassenenonderwijs buiten het kader van deze wet. Zo is er b.v. een VRO-programma om vrouwen te leren hoe ze inkomsten-genererende activiteiten kunnen opstarten, en hen te helpen daarvoor de overheidssteun aan te vragen waar ze recht op hebben.

VRO zorgde ook voor een paar kinderdorpen, waar oorspronkelijk kinderen een thuis vonden die het slachtoffer waren geworden van kinderarbeid. Gelukkig is dat fenomeen ondertussen sterk afgenomen. In die kinderdorpen wonen nu weeskinderen en kinderen uit probleemgezinnen.

Verder zijn er nog een paar tehuizen voor ouden van dagen. Helaas gebeurt het af en toe in India dat kinderen hun ouders op straat zetten zodra die niet meer kunnen werken. Bij VRO vinden ze dan een plek waar ze goed verzorgd hun laatste dagen kunnen slijten.

Tenslotte voert VRO bij gelegenheid ook bijzondere programma's uit, zoals het verlenen van microkredieten.